06 Feb
Wandelen in de sneeuw
Daarvoor hoef je niet naar Bulgarije
Bij de Waal bij Nijmegen gaat dat namelijk ook prima! Perfect weer dit weekend om met Piet en Ria een stuk te wandelen.
Tweet
Tweet
15 Jan
Shopping Malls in Sofia
Hoog Catherijne is er niks bij
Het is vast de grootste hobby van een hoop inwoners van Sofia: shoppen. Anders konden al die winkelcentrums rondom het centrum vast niet blijven bestaan. De Tzum, het sijeke oude winkelcentrum midden in de stad vonden Wiet en ik er maar wat leeg uitzien, maarja, wat wil je met een acht hypermoderne winkelscentrums in de buurt en nog tien in de maak (kijk maar hier).
De Mall of Sofia, Serdika Centrum, City Center Sofia, allemaal een paar verdiepingen met allerlei winkels. Maar vandaag ben ik naar de klapper geweest, het winkelcentrum der Sofia'se winkelcentrums: The Mall. Typte ik gisteren nog dat de stoepen in Sofia hobbelig zijn, rondom het winkelcentrum is dat alles behalve. Alles is strak, glimmend en netjes. Tot het einde van het terrein, daarbuiten moet je weer opletten waar je gaat staan zodat je niet struikelt over een putje of een paaltje.
Twee verdiepingen winkels, daarboven een verdieping die compleet in het teken staat van eten. McDonalds, Subway, Starbucks, Dunkin Donuts, KFC, Nordsee, ik had eerder het gevoel dat ik in een Amerikaans winkelcentrum was! En als je maag gevuld is loop je zo de bioscoop in, ook op de bovenste verdieping van het winkelcentrum.
En na het shoppen van kleren kan je nog een verdieping naar beneden, niet te ver want dan kom je bij de geparkeerde auto's. Op verdieping -1 heb je Wiet's favoriet, de supermarkt! Nou, Wiet had er vandaag bij moeten zijn, deze supermarkt had alles. Maar voordat je los mocht gaan moest je wel even je tassen in een grote tas met alarm stoppen, zodat je niks kan jatten. Eenmaal binnen bleek dat ze geen mandjes hadden, alleen karretjes.. maar dat was gezien het formaat van de winkel niet zo verrassend eigenlijk. Koffers, wasrekken, bedden, keukens, computers, kleren, boeken, kreeften, slaapzakken en yoghurt. Als je iets nodig hebt, ga je gewoon naar de kelder van het winkelcentrum.
Tweet
14 Jan
Wennen aan Sofia
ná de week vakantiegevoel
Dat het niet altijd leuk is om naar het buitenland te gaan, hoor je wel vaker. En daar had ik me dus ook wel een beetje op ingesteld. Maar toen Wiet dinsdagochtend weer naar het vliegveld ging, was het Niet Leuk. Het was super dat ze een weekje mee was zodat we samen konden wennen hier, maar daardoor ging ik natuurlijk ook wennen aan het feit dat Wiet er ook was. De eerste week hier, voelde als vakantie, en op vakantie zijn vind ik prima! Maar nu Wiet weer weg was en omdat ik ook mijn twijfels had over mijn stage op de universiteit, stapte ik het liefst gelijk weer op het vliegtuig naar Nederland. Woensdag had ik gelukkig weer een gesprek met mijn begeleidster op de universiteit en dat zorgde weer voor een smile op mijn gezicht. Er kwam meer duidelijkheid over de stage en Elena gaf me een goede peptalk! Alhoewel het nog steeds wel wennen is om hier te zijn, is de neiging om een ticket te boeken weer weg gelukkig.
Twee rotdagen dus, maar na deze week ook leuke dingen om over te schrijven. Na een weekje stage vandaag weer tijd om Sofia verder te verkennen. Mijn eerste missie voor vandaag was postzegels kopen, iets wat Wiet en mij niet was gelukt en waar ik afgelopen week ook niet aan toe was gekomen. Volgens de informatie die ik had, kan je maar op een paar plekken in Sofia postzegels kopen, dus dat was mijn eerste doel. Na 5 minuten kwam ik onverwachts al een postkantoor tegen en na een gesprekje dat bestond uit "Do you have staps?" "Marki?" "Da!" was de missie al zo goed als volbracht. Nog even betalen en tegen verwachting in was deze missie was na 10 minuten al volbracht. Vandaag eindelijk de kaart voor Wil die eergisteren jarig was op de post gedaan :)
Vorige week met Wiet hebben we meegedaan met de FreeSofiaTour, een gratis rondleiding door het centrum. We zijn toen halverwege zijn afgehaakt omdat we niet echt bestand waren tegen de kou, dus kon ik vandaag mooi de tweede helft van de tour nog volgen. Na even zoeken zag ik een groepje mensen lopen waarvan één een FreeSofiaTour bordje bij zich had, kon niet missen! Een leuke uitleg over onder andere kerken. Kerken heb je hier in alle soorten en maten. Oud, nieuw, vervallen, opgeknapt, mooi, lelijk, glimmend en stoffig. De uitleg is voor geen meter blijven hangen, gelukkig zijn foto's makkelijker te bewaren. Kerken in alle soorten en maten dus! En de special gift van de tour vandaag was de demonstratie tegen de geplande gasboringen hier in Bulgarije.
Mijn lunch heb ik vandaag samen gegeten met een Canadese vrouw die in Bulgarije een kindje heeft geadopteerd. Ze vroeg of iemand nog lekker lunchplekjes wist en toen ik haar de weg uitlegde naar het lekkere pizzarestaurantje waar Wiet en ik vorige week ook hebben gegeten, vroeg ze of ik zin had om mee te gaan. Samen met Mia, het meisje dat sinds deze week dus door haar is geadopteerd. Indrukwekkend om te horen wat ze allemaal heeft gedaan om een kindje te kunnen adopteren, en om te zien hoe ze met elkaar omgaan, Mia die alleen Bulgaars praat en Jo-Anne die alleen Engels en Frans praat. Gelukkig kon de ober precies vragen wat Mia wilde drinken en of ze nog een ijsje wilde hebben. Ik ben heel benieuwd hoe het verder gaat met Mia en Jo-Anne in Canada!
Na een lekkere pizza en een gezellige lunch tijd om verder te gaan met het verkennen van Sofia. Jammergenoeg was de zon achter de wolken verstopt, maar een beetje door de stad heen lopen en om je heen kijken blijft leuk om te doen. Bijvoorbeeld de vlooienmarkt bij de Alexander Nevsky kerk, waar van alles wordt verkocht. Oude messen, buitenlandse munten, oorbellen en zelfs een accordeon!
Wiet wilde graag een update over het straatbeeld en wat dagelijks-leven foto's. Nou, dat kan! Het straatbeeld ziet er vaak als volgt uit: een hobbelige stoep met putten die vaak uitsteken (of juist zijn weggezakt) en containers waar mensen hun huishoudafval in kunnen gooien (Tanya vertelde me al dat afval splitsen hier niet heel goed gebeurt en op de plastic flessen van de supermarkt zit ook geen statiegeld). Soms zie je iemand in de container zoeken of er nog iets nuttigs in de container ligt en zoals ik eerder ook al typte loopt er af en toe een hond voorbij, meestal los, soms ingepakt in een hondenoutfit en aan de lijn.. ik weet niet met welke ik het meest medelijden heb.
Op weg naar de universiteit ziet het er weer anders uit. De universiteit ligt in een buitenwijk van de stad en tijdens de rit daarnaartoe een en al verbazing. Toen ik vorige week met Wiet de bus vast even uitprobeerde waren we volgensmij allebei geschrokken van wat we zagen. Enorme betonnen flats in verschillende kleuren grauw, zwerfhonden (die alleen bij groen de straat oversteken), nog hobbeligere stoepen (of geen stoep), bouwvallige huizen met golfplaten. Maar overal mensen, hoewel het het er anders uit ziet dan we gewend zijn, is het overal druk en zijn mensen bezig en zijn er winkeltjes. Van fruitwinkel tot garage, alles op de route.
Tweet
08 Jan
De bergen in
Met onze tourguide Zhivko
"We're not really hikers and it's quite cold for us here.. so not sure how long we will like it outside..". Vrijdagavond waren we nog even aan het chatten met Tanya, de vriendin van Zhivko (die weer de zoon is van de eigenaresse van de flat), over de wandeltocht die we op zaterdag met Zhivko zouden gaan maken. Zhivko wilde ons de bergen bij Sofia laten zien maar de weersvoorspelling zeiden dat het zou gaan sneeuwen. Tanya stelde ons gerust en zei dat het wel mee zou vallen. Gelukkig maar, want het was mooi!
Om zeven uur 's ochtends liepen we met Toma, die hier ook in de flat woont, naar de bus om naar het station te gaan. Aangekleed met dikke panty, broek, hemd, twee longsleeves, trui, jas, sjaal, muts, sokken en nog een extra paar sokken waren we er klaar voor. Zhivko stond al te wachten op ons op het station en na een lekkere kafe stapten we de trein in. Een uurtje om wakker te worden voordat we bij het treinstation van Lakatnik (http://g.co/maps/x324g) uitstapten. De kleine treinstations (waaronder Lakatnik), doen niet aan perrons, je stapt gewoon uit om vervolgens over de andere rails heen te mogen lopen zonder voor een slagboom te hoeven wachten. Als er een trein aan komt, toetert die en ga je aan de kant, nooit vertraging door een kapotte spoorwegovergang :)
Na ongeveer 10 minuten lopen waren we onderaan de berg en konden we omhoog gaan lopen, door de sneeuw. Door de sneeuw zag je niet goed waar het pad was, maar onze gids Zhivko wist de weg en we hoefden alleen maar zijn voetstappen in de sneeuw te volgen!
Langzaam kwamen we steeds hoger, werd het uitzicht mooier, kwamen we een hond tegen die na een paar sneeuwballen toch maar weer terugging, en waren we daarna bij de ingang van de Temnata Dupka grot. "Willen jullie de grot in", had Zhivko ons al gevraagd. "Ja, leuk!", zeiden wij, denkend aan de grotten in Valkenburg waar je over een verlicht paadje een rondje loopt. Niet dus.. niemand in de grot, geen lichtjes, wel een slapende vleermuis. Met drie zaklampen begon de tocht en kwamen Wiet en ik al snel tot de conclusie dat we niet zo heroïsch zijn. Liever terug naar de uitgang, maar Zhivko wilde ons nog even de waterval laten zien. Okee dan, we volgen wel. Toen we de waterval hadden bekeken gingen we gelukkig weer naar de uitgang en nadat we door het gat in de poort waren gekropen, pakte Zhivko zijn telefoon en begon te bellen. Blijkbaar had hij voordat we de grot in gingen ook even iemand gebeld om te zeggen dat we de grot in gingen, met hoeveel mensen, welke route we namen en hoe laat we er ongeveer weer uit zouden zijn. En nu melde hij zich weer, we waren weer buiten. Als hij dat van tevoren nou ook even had gezegd 
Naast Toma en Zhivko ging ook Ivan nog mee, een vriend van Zhivko die in de buurt van de berg woonde. Het was die dag zijn 'naamdag', de dag van de heilige St. Ivan (denk ik), dus een soort tweede verjaardag! En om dat te vieren had hij bonbons meegenomen van de chocolade-fabriek uit Svogue, waar de trein ook doorheen kwam. En dus aten we tijdens onze pauze bij een berghut bonbons. Ivan ging daarna weer terug, hij vertelde dat zijn ouders naar zijn oma in een ander dorp zouden gaan omdat haar huis was ingesneeuwd en ze oma's huis dus moesten uitpakken. Later bleek dat er zoveel sneeuw lag dat zijn ouders niet bij oma konden komen omdat er te veel sneeuw op de weg lag. Gelukkig had oma genoeg eten voor de komende dagen!
De tweede helft van de route bestond voornamelijk uit bomen en sneeuw. Bomen die door alle sneeuw die er op lag naar beneden hingen en de weg versperden. Hierdoor was het pad niet altijd goed zichtbaar ging Zhivko af en toe even zoeken waar we heen gingen. Maar we kwamen er, boven op de berg, waar een socialistisch herdenkingsmonument stond. Ondanks dat het bewolkt was, was het uitzicht mooi en indrukwekkend.
Als je stilstaat krijg je het snel koud, vooral als je broek tot je knieën al vol sneeuw zit. Dus gingen we snel weer terug, Wiet voorop. Met haar tasje om haar schouders en het motto 'grote passen snel thuis' liep ze de berg af en waren we zo beneden. Nog 2,5 uur wachten op de trein naar Sofia, dus gingen we naar het stations-café waar ze lekker bier, kefta (hamburgers) verkochten en niemand raar opkijkt als de stroom uitvalt en ook niet als de stroom weer terug is.
Nog een uurtje in de trein, even in de bus en 3 minuten lopen en we waren weer binnen, waar we konden opwarmen na een supermooie wandeltocht met onze supergids!
Nog een uurtje in de trein, even in de bus en 3 minuten lopen en we waren weer binnen, waar we konden opwarmen na een supermooie wandeltocht met onze supergids!
Tweet
06 Jan
Wennen aan Sofia
Over peforators in de bus en honden aan paaltjes
Zodra je het vliegtuig uitstapt merk je dat je niet meer in Nederland bent: het is koud met een hoofdletter K, en bij de paspoortcontrole zie je alles behalve een hoofdletter K want het cyrillische schrift komt je van overal tegemoet. София, Sofia dus. Veel letters lijken erg op de letters die ik gewend ben, maar spreek je compleet anders uit: zo is de N bijvoorbeeld een [i] en de P juist een [r].
Het openbaar vervoer hier in Sofia is ook weer nét iets anders dan je bent gewend. Sowieso stap je in Nederland gewoon op de fiets, maar áls je met de bus gaat houd je tegenwoordig je ov-kaart voor de lezer en ben je ingecheckt. Hier koop je een kaartje bij de kiosk, stap je de bus in en loop je naar de perforator! Je duwt je kaartje in de automaat, duwt de hendel omhoog en voilá, een patroon in je kaartje.
Naast de bussen, trams, trolleybussen en metro heb je hier ook de Mashrutka. Dit zijn minibusjes door privé ondernemingen die een bepaalde route rijden en waar je op elk punt in en uit kan stappen. Als de bus eraan komt, houd je hem aan, geef je de buschauffeur 1.5 leva (ongeveer 0.75 euro) en mag je blijven zitten zolang je wil. Zelf uitzoeken wat de routes van deze mashrutka's zijn is ongeveer onmogelijk, omdat de busjes allemaal privé zijn en er nergens dus duidelijke informatie is. Gelukkig was de man bij de tourist info zo aardig om een kopie te maken van de informatie die hij had (in het Bulgaars) en ons uit te leggen welke bus we konden nemen. Nadat we die donderdag hadden uitgeprobeerd vertelde Zhivko, de verhuurder van de flat, ons donderdagmiddag dat er nog een betere is. Vanochtend hebben we die uitgeprobeerd en inderdaad, binnen een paar minuten lopen ben je bij de bus die je zonder overstap naar de universiteit brengt.
Honden hebben ze hier ook! Herdershonden lopen soms los op de stoep, in het park of bij de metro. En kijken wij er van op en proberen er met een grote boog omheen te lopen, de Bulgaren zijn er volgensmij aan gewend en lopen er langs zonder aandacht aan te geven. Honden aan paaltjes kunnen niet zo eng zijn dachten wij maar we hebben ondertussen gemerkt dat als ze aan een paaltje zitten, ze júist blaffen en springen. Honden aan paaltjes: ontwijken maar!
лека нощ = [leka nosht] = welterusten!
Tweet
05 Jan
Sofia!
Een eerste update
Internetten op mijn kamer in Sofia, terwijl Wiet het eten aan het klaarmaken is, ideaal!
Gisterochtend om 5 uur ging de wekker, gaf ik de kat nog een knuffel en hebben Piet en Ria ons naar het vliegveld in Eindhoven gebracht. Na een kopje koffie en een broodje kaas als ontbijt ingecheckt en zijn we door WizzAir naar Sofia gebracht. 
Harde wind in Eindhoven, een heerlijk zonnetje boven de wolken en 50 meter boven Sofia zakten we de wolken in om in de mist te landen. Gelukkig kwam later de zon er weer bij en was het op de kou na heerlijk weer!
Omdat we wat vertraging hadden, zijn we met de taxi naar mijn kamer gegaan, we werden namelijk opgewacht door de verhuurster. De get-lost-in-Sofia-experience, waarvan me al van tevoren verteld was dat we die zouden krijgen, kregen we inderdaad. Net als de taxichauffeur. Maar dat is ook niet zo gek als je zoekt naar huisnummer 15 in plaats van 5. Gelukkig kwam Jeny, de verhuurster, ons even halen en zaten we even later al in mijn kamer! Een prima kamer in een prima appartement!
Op naar de supermarkt voor de eerste inkopen.. naast alle bekende merken ook veel Bulgaarse producten met dus Bulgaarse tekens er op. Ookal begin ik de tekens een beetje te kennen nu, het blijft even wennen
Wiet is een uitstekende room-decorator! Terwijl ik achter mijn laptop zit hangt zij mijn foto's op, maakt de bedden op, bedenkt dat ik plantjes moet kopen, zet mijn boeken bij mijn bed, ideaal! Met alle leuke foto's ziet mijn kamer er gelijk leuk uit!
Nu ga ik Wiet even vergezellen in de keuken! Later meer over de kaartjesperforators in de bussen en honden die loslopen en honden aan paaltjes!
Tweet
03 Jan
Op naar Sofia
Ik ga op stage en neem mee..
Woensdag vertrek ik naar Bulgarije voor een stage in Sofia. En wat te doen voordat je naar het vliegtuig gaat? Inderdaad, inpakken. De vaccinaties zijn gehaald, leesvoer over de stad en het land heb ik gekregen van Jasmijn & Anne en Piet & Ria en de Hema heeft een hoop foto's afgedrukt zodat ik een vervanging heb voor mijn fotolijstjes aan de muur. 
Tweet
- « Vorige Pagina
- 1
- 2
- 3
- 4
- …
- 19
- Volgende Pagina »
